هدف گزارش حاضر بررسی طرح با عنوان «توسعه شبکه ملی توسعه فناوری های حوزه انرژی، آب و محیط زیست» است. کاهش شکاف موجود در زمینه فناوری نیازمند همکاری بازیگران دخیل در توسعه فناوری در بخش خصوصی و دولتی و ایجاد پلتفرم های لازم برای تبادلات فناوری از جمله توسعه روابط و شبکه سازی در این حوزه است. در همین راستا در طرح مورد بررسی مطرح شده که زیرساخت های شکل گرفته در کشور اعم از پارک ها و مراکز رشد فناوری، مناطق ویژه علم و فناوری باید تحت نظام و مدیریتی واحد و به شکلی هدفمند در مسیر تأمین و تجاری سازی فناوری های انرژی، آب و محیط زیست فعالیت کنند. به همین منظور طرح ایجاد «سامانه جامع فناوری حوزه انرژی» را هدف گرفته است. لکن تحلیل محتوایی طرح حاکی از آن است که اگرچه به درستی در مقدمه توجیهی طرح ضرورت شبکه سازی میان بازیگران اصلی حوزه فناوری به منظور بستر لازم برای تقویت تولید اغلب محصولات مهم و راهبردی در داخل کشور شناسایی شده، اما احکام پیشنهادی بنابه دلایلی که در متن گزارش به تفصیل اشاره شده، اثربخشی لازم را ندارد. از جمله این موارد می توان به مغایر بودن برخی از مواد با اصول قانون اساسی، سیاست های کلی نظام قانونگذاری و سیاست های کلی نظام اداری اشاره کرد. تکراری بودن برخی از احکام پیشنهادی با مواد قوانین تخصصی موجود این حوزه از جمله «قانون حداکثر استفاده از توان تولیدی و خدماتی کشور و حمایت از کالای ایرانی، مصوب سال 1398» و «قانون جهش تولید دانش بنیان، مصوب سال 1401»، تداخل وظایف دستگاه های اجرایی و موسع بودن اهداف طرح از دیگر چالش های طرح پیشنهادی است. لذا با توجه به مطالب عنوان شده پیشنهاد رد کلیات طرح مدنظر است. لکن با توجه به دغدغه صحیح طرح، فراهم سازی بسترهای لازم برای شبکه سازی فناوری به منظور انتقال فناوری و انباشت دانش در میان بازیگران اصلی حوزه فناوری در قالب برنامه هفتم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی پیشنهاد می شود.