در نظام حقوقی هر کشوری، جرائم علیه امنیت همچون جاسوسی و جرائم مرتبط با آن جزو اساسی ترین و مهم ترین جرائم آن کشور محسوب می شود که به سبب اهمیت موضوع، ضمن جرم انگاری دقیق، از کیفرهایی استفاده می شود که از بازدارندگی لازم نیز برخوردار باشد. در کشور ما نیز علی رغم پیش بینی مقررات کیفری در این خصوص، برخی خلأهای قانونی در این زمینه وجود دارد که اصلاح و پیش بینی قوانین بازدارنده در این حوزه لازم و ضروری است. به ویژه آنکه توطئه ها و سیاست های خصمانه علیه کشور ما در ابعاد سیاسی، اقتصادی، نظامی، فرهنگی و... در سال های اخیر شدت یافته و این امر ضرورت بازنگری قوانین کیفری در این حوزه را نمایان کرده است. تقنین در این عرصه باید از روزامدی و کارامدی لازم برخوردار باشد و بتواند رفتارهای نوین علیه منافع و امنیت کشور در عرصه های مختلف را دربرگیرد. طرح حاضر با هدف تأمین برخی خلأهای موجود در تاریخ 1399/9/8اعلام وصول شده است. این طرح درحال حاضر در کمیسیون قضایی و حقوقی در دست بررسی است. با عنایت به اینکه درخصوص طرح حاضر هنوز گزارش کمسیون نهایی نشده است، لذا این طرح به استناد تبصره «2» ماده (141) قانون آیین نامه داخلی مجلس در دستور کار صحن علنی مجلس شورای اسلامی قرار گرفته است. بر همین اساس گزارش حاضر براساس ارزیابی مفاد این طرح تهیه شده است.