طرح منع تصرف، تخریب و تغییر کاربری بقاع متبرکه به شماره ثبت 562 در 13 ماده به امضای 32 نفر از نمایندگان مجلس شورای اسلامی، در دوره یازدهم اعلام وصول شده است. در مقدمه توجیهی این طرح تصریح شده که یکی از دلایل وقوع پدیده «تخریب امامزاده» نبود قانون شفاف و مشخص برای صیانت از بقاع متبرکه است. در این گزارش برمبنای مستندات بیان شده در مقدمه توجیهی طرح، به بررسی مفاد آن پرداخته و به این پرسش پاسخ داده می شود که آیا خلأ قانونی باعث پدید آمدن این مسئله شده است و در ادامه با واکاوی قوانین و ظرفیت های موجود، چگونگی قانونگذاری در جهت صیانت از بقاع متبرکه تشریح می شود. بازنمایی اتفاقات رخ داده پیرامون بقاع متبرکه در رسانه ها نشان از وجود مسئله جدی در این خصوص دارد. برخی از این مسائل عبارتند از: مسئله وجود یا عدم وجود امامزاده های جعلی در کشور، تشکیک درخصوص سندیت آستان برخی امامزاده ها، تضعیف کارکردهای اجتماعی و فرهنگی بقاع متبرکه، بروز اعمال خرافی و انحرافات عقیدتی در آستان امامزادگان و نظارت ضعیف بر منابع و مصارف بقاع و نحوه عملکرد هیئت امنای آستان امامزادگان کشور. با وجود این مشکلات، تقویت حمایت ها و پشتیبانی و لزوم حراست و حفاظت از بقاع متبرکه و بهبود شرایط این ابنیه در کشور، بر کسی پوشیده نیست. منتهی طرح مزبور ایرادهای شکلی و محتوایی فراوانی دارد که از آن جمله می توان به مواردی چون مقدمه و دلایل توجیهی ضعیف، نگاه تک بعدی به موضوعات مرتبط با بقاع متبرکه، نگاه سطحی شیوه حمایت از بقاع متبرکه، مسئله شناسی ناصحیح و ناقص درخصوص تخریب بقاع متبرکه، بی توجهی به ماهیت فرهنگی و ارزشی آن، ایراد اصل هفتادوپنجم قانون اساسی در برخی از مواد، تعارض با مواد قانون برنامه ششم توسعه اشاره کرد. ازاین رو تصویب طرح پیشنهادی توصیه نمی شود؛ لذا مقتضی است اگر حمایت و یا پشتیبانی از بقاع متبرکه مد نظر نمایندگان محترم است، شیوه قانونگذاری به شکل اصلاح و یا الحاق به قوانین موجود مقرر گردد.