اظهارنظر کارشناسی درباره: «لایحه موافقتنامه بین جمهوری اسلامی ایران و سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) درخصوص تأسیس مرکز منطقه ای آموزشی و پژوهشی مدیریت خطرپذیری و تاب آوری زلزله برای غرب و مرکز آسیا در پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله (پژوهشگاه)، تهران، به عنوان مرکز گروه (2) تحت حمایت یونسکو با تمرکز بر مدیریت و کاهش خطرپذیری بلایا»

نویسندگان

1 کارشناس گروه آموزش عالی و تحقیقات دفتر مطالعات آموزش و فرهنگ مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی

2 پژوهشگر ارشد گروه آموزش عالی و تحقیقات دفتر مطالعات آموزش و فرهنگ مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی

3 پژوهشگر گرو حقوق بین الملل دفتر مطالعات حقوقی مرکز پژوهش های مجلس

4 مدیر گروه حقوق بین الملل دفتر مطالعات حقوقی، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی

چکیده
لایحه «موافقتنامه بین جمهوری اسلامی ایران و سازمان آموزشی، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد (یونسکو) درخصوص تأسیس مرکز منطقه ای آموزشی و پژوهشی مدیریت خطرپذیری و تاب آوری زلزله برای غرب و مرکز آسیا در پژوهشگاه بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله (پژوهشگاه)، تهران، به عنوان مرکز گروه (2) تحت حمایت یونسکو با تمرکز بر مدیریت و کاهش خطرپذیری بلایا» و مشتمل بر مقدمه و هفده ماده در تاریخ 30/3/1400 با شماره ثبت «532» ازسوی مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شد. این مرکز با هدف ظرفیت سازی برای کاهش خطر زلزله و توانمندسازی کشورهای منطقه غرب و مرکز آسیا (22 کشور) برای آمادگی و مقابله با تبعات این بلای طبیعی و همچنین ارائه خدمات تخصصی به کشورهای منطقه و تسهیل همکاری های منطقه ای با کشورهای همجوار ایجاد شده است. این لایحه را می توان مصداقی برای انجام همکاری های علمی ـ بین المللی با تشکیل یک مرکز منطقه ای در ایران دانست که زمینه تعاملات علمی و فناوری با کشورهای منطقه را تسهیل می کند. نکته ای که درخصوص متن موافقتنامه وجود دارد این است که متن قرارداد دارای ایراد های حقوقی و قانونی متعدد و ضعف در نگارش است که در نتیجه تصویب آن به شکل کنونی توصیه نمی شود. با این حال به دلیل اهمیت مراودات علمی و فنی بین المللی و تأکید بر اسناد بالادستی حوزه علم و فناوری بر توسعه ارتباطات علمی بین المللی، مشروط به رفع ایراد های حقوقی و قانونی موافقتنامه، پیشنهاد تصویب این لایحه داده می شود.