تجربه برنامه ریزی در کشور نشان می دهد که بسیاری از اهداف و پیش بینی هایی که در برنامه های توسعه در نظر گرفته شده بود، محقق نشده است. در این راستا، انجام مطالعات تطبیقی می تواند نحوه رسیدن به اهداف برنامه های توسعه در سایر کشورها را مشخص نماید. در این چارچوب در این گزارش سعی شده است کشور ویتنام به عنوان یکی از کشورهایی که در چند سال اخیر در شاخص های اقتصاد کلان و به ویژه خروج از دام فقر وضعیت مناسبی داشته است بررسی گردد. نتایج این پژوهش نشان می دهد فارغ از تفاوت های ویژگی های شکلی بین برنامه توسعه کشور ویتنام و ایران، نکته حائز اهمیت تفاوت ماهوی و محتوایی احکام برنامه های توسعه در دو کشور است. آنچه در برنامه توسعه کشور ویتنام دنبال می شود، ناظر بر مجموعه ای از جهت گیری ها و فعالیت های اولویت دار است که در کنار برخی اهداف کلان، سند برنامه این کشور را تشکیل داده است. در برنامه توسعه کشور ویتنام گزاره ها به صورت کلی و ارشادی است و مهم تر آنکه سعی می کند راهبرد یا راهبردهای کلانی را در حوزه های مشخص شده دنبال کند. از منظر نهادی نیز در کشور ویتنام وزارت برنامه ریزی و سرمایه گذاری مسئول تنظیم پیش نویس تمامی اسناد برنامه توسعه این کشور است و علی رغم آنکه مرجع تصویب نهایی این اسناد در نظام تصمیم گیری این کشور متفاوت است، تفاوت چندانی بین لایحه آماده شده توسط این وزارتخانه و متن نهایی وجود ندارد. این مسئله موجب ایجاد یک وحدت رویه در تنظیم همه برنامه های ملی، منطقه ای و محلی ویتنام شده است و برنامه های مختلف یکدیگر را پوشش داده و حمایت می کنند.