تأمین غذا یکی از اساسی ترین اهداف روزمره انسان ها برای ادامه حیات خود به شمار می رود. در این میان نان با اشکال گوناگون، بخش اصلی غذای روزانه مردم را تشکیل می دهد. به گونه ای که انسان‏ها حجم زیادی از کالری بدن را با خوردن نان تأمین می کنند و لذا قیمت این محصول برای بیشتر افراد مورد اهمیت است. بر همین مبنا دولت‏ ها سعی داشته‏ اند که قیمت این محصول را کنترل کرده و یارانه به آن اختصاص دهند. اما شیوه پرداخت یارانه موجب حجم گسترده تخلف در زنجیره آرد و نان ازجمله قاچاق آرد به خارج از شبکه، مصرف نان به عنوان خوراک غیرانسانی، کاهش انگیزه برای افزایش کیفیت نان توسط واحدهای نانوایان می‏ شد. بر همین اساس دولت سیزدهم جهت اصلاح نظام پرداخت یارانه نان شیوه جدیدی را در دستور کار قرار داد به این شکل که یارانه نان که قبلاً به گندم تعلق می گرفت، مستقیماً به نانوایان پرداخت شود. گزارش حاضر با آسیب‏ شناسی طرح مذکور، ضمن بیان نقاط ضعف و آسیب‏ های احتمالی به ملاحظات اجرایی آن و نیز ارائه پیشنهادهای کارشناسی می‏ پردازد. شیوه نامناسب تأمین آرد نانوایی‏ ها، ضعف در اقناع افکار عمومی، نادیده گرفتن اصلاح الگوی مصرف نان ازجمله چالش‏ های موجود طی اجرای طرح اصلاح نظام پرداخت یارانه نان است که به نظر می‏رسد دولت محترم با انتخاب شیوه صحیح توزیع آرد به نانوایان دولتی، اقناع‏ سازی تمام حلقه‏ های زنجیره آرد و نان، حمایت از تولیدکنندگان آرد و نان کامل به منظور افزایش سلامت عمومی جامعه می‏ تواند آسیب‏ های احتمالی اجرای طرح اصلاح نظام پرداخت یارانه نان را کاهش دهد.