اظهارنظر کارشناسی درباره: خلأهای موجود در برنامه کاهش آلودگی هوا

نویسندگان

1 کارشناس گروه محیط زیست و منابع طبیعی دفتر مطالعات زیربنایی مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی

2 سرپرست گروه محیط زیست و منابع طبیعی دفتر مطالعات زیربنایی مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی

چکیده
با توجه به توسعه صنعتی و جغرافیایی شهرهای ایران در سالهای اخیر، امروزه آلودگی هوا یکی از مشکلات موجود در کشور است. این درحالی است که معضل آلودگی هوا تنها مختص کشور ما نیست و سایر کشورهای توسعه یافته و صنعتی نیز، با این معضل دست به گریبان بوده و درنهایت با اقدام ها و اصلاحات ساختاری موفق به رفع آن شدهاند. برای جلوگیری و کنترل آلودگی هوا، تاکنون مصوبات متعددی وضع و ابلاغ شده که مهم ترین آنها قانون هوای پاک مصوب سال 1396 مجلس شورای اسلامی است. با وجود این قوانین و مصوبات باز هم خلأهایی در برنامه های کاهش آلودگی هوا وجود دارد که برخی از راهکارها و یا زیرساخت مورد نیاز برای اجرای این راهکارها نادیده گرفته شده اند. بخصوص در مورد منابع متحرک آلاینده ها که مطابق مطالعات سیاهه انتشار بیشترین سهم در آلودگی هوا (80 درصد در آلاینده های گازی و 60 درصد در ذرات معلق – شهر تهران) را دارند، بایستی این خلأها رفع گردند تا اثرگذاری قوانین فعلی نیز افزایش پیدا نماید. در این گزارش سعی شده به برخی از این خلأها در خصوص برنامه های کاهش آلودگی هوا و اقدام مورد نیاز برای رفع آنها اشاره شود.