نوع گزارش : گزارش های تقنینی
نویسنده
پژوهشگر گروه مالیه عمومی دفتر مطالعات بخش عمومی مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی
مقدمه
مالیات بر سیگار و دخانیات ازجمله مالیاتهای غیرمستقیم و نوعی مالیات بر مصرف است. میزان این مالیات و تأثیر آن بر سلامت و بهداشت جامعه، کاهش مصرف سیگار، میزان قاچاق مواد دخانی و اثر آن بر تولید و اشتغال، ازجمله مباحث پرچالش و مناقشه برانگیز است. نرخ مالیات بر سیگار داخلی در قانون مالیات بر ارزشافزوده مصوب سال 1400، 25 درصد تعیین شده بود که هر ساله 5 واحد درصد نرخ آن افزایش مییابد، اما برخی سالها بحث افزایش نرخ این مالیات یا وضع مالیاتهای دیگر بر سیگار در بودجههای سنواتی مطرح میشود. در لایحه بودجه سال 1402 نیز به موضوع مالیات سیگار پرداخته شد و این موضوع به تصویب مجلس شورای اسلامی رسید. در بند «ﻫ» تبصره «17» قانون بودجه سال 1402، مالیات دیگری علاوهبر مالیات بر ارزشافزوده، بر سیگار وضع شده است. متن ذیل در قانون بودجه مذکور آمده است:
«از ابتدای سال ۱۴۰۲ به قیمت خردهفروشی از هر نخ سیگار تولید داخل با نشان ایرانی مبلغ پانصد (۵۰۰) ریال، تولید داخل با نشان (برند) بین المللی یک هزار (۱.۰۰۰) ریال و هر بسته پنجاه گرمی تنباکوی قلیان داخلی دویست هزار (۲۰۰.۰۰۰) ریال بهعنوان مالیات اضافه و از هر نخ سیگار وارداتی مبلغ هشت هزار (۸.۰۰۰) ریال و هر بسته پنجاه گرمی تنباکوی قلیان وارداتی سیصد و پنجاه هزار (۳۵۰.۰۰۰) ریال بهعنوان حقوق ورودی دریافت میشود تا مطابق ردیفهای این قانون به نسبت مساوی برای بخش سلامت با اولویت احداث و تجهیز مراکز ناباروری و زایشگاههای دولتی ، ورزش همگانی و ورزش بانوان هزینه گردد».
بهعلت چندوجهی بودن این موضوع و آثار و پیامدهای متعدد آن، همچنین تداوم تکرار موضوع مالیات سیگار در قوانین بودجه سنواتی در ادامه گزارش در مورد ابعاد مختلف وضع مالیات بر سیگار و دخانیات، مقایسه تطبیقی با کشورهای مورد نظر از حیث قیمت، میزان مالیات و درآمد سرانه و اثر افزایش این مالیات بر قاچاق دخانیات، مباحثی ارائه شده است.
طبق آخرین گزارشهای مراجع رسمی کشور ازجمله وزارت صنعت، معدن و تجارت و ستاد صنایع دخانی، برآورد مصرف سیگار در کشور در سال 1400 و ۳سال اخیر 65 میلیارد نخ در سال است. این برآورد در ۳سال اخیر ثابت بوده و میزان مصرف سیگار در کشور تغییر محسوسی نداشته است.[1]
تولید سیگار در کشور در سالهای اخیر رشد چشمگیری داشته است. بهطوری که طبق آمار وزارت صنعت، معدن و تجارت و مرکز ملی دخانیات کشور، میزان تولید سیگار در کشور از 29 میلیارد نخ در سال 1393 به 58 میلیارد نخ در سال 1399 و 62.5 میلیارد نخ در سال 1400 رسیده است.
برآورد قاچاق در کشور از شکاف میزان تولید سیگار در کشور و میزان مصرف سیگار بهدست میآید. زیرا میزان صادرات بسیار اندک است، واردات نیز در چهار سال اخیر نزدیک به صفر بوده است، پس میتوان از آن چشمپوشی کرد. درواقع هرچه سیگار در کشور تولید میشود مصرف شده و مازاد نیاز مصرفی از طریق قاچاق تأمین میشود. البته حجم قاچاق برآوردی و تخمینی است و برآورد حجم قاچاق بهدلیل پیچیدگیها و ابهاماتی که دارد با مشکلات زیادی مواجه بوده، زیرا به برآورد مصرف و سایر متغیرها بستگی دارد. طبق محاسبات براساس آخرین آمار موجود، برآورد قاچاق سیگار در سالهای اخیر روند کاهشی داشته است، بهطوری که برآورد قاچاق سیگار 6.6 میلیارد نخ (نزدیک 7 میلیارد نخ) در سال 1399 و در سال 1400، برآورد قاچاق سیگار 3.1 میلیارد نخ بوده است.
به دلایل مختلف ازجمله افزایش تولید سیگار در کشور، مقررات گمرکی و تعرفه بالای واردات سیگار، آمار واردات در چهار سال اخیر بسیار ناچیز و در حد صفر است. آخرین سالی که حجم قابل اعتنایی واردات سیگار انجام شده است سال 1396 بوده که 3.3 میلیارد نخ واردات رسمی سیگار بوده، اما در سال 1399 و 1400 واردات سیگار در حد صفر بوده است.
جدول 1. برآورد مصرف، تولید، قاچاق و واردات سیگار در کشور (میلیارد نخ)
|
ردیف |
عنوان |
1397 |
1398 |
1399 |
1400 |
|
1 |
میزان تولید سیگار در کشور |
48.19 |
54.84 |
58.74 |
62.47 |
|
2 |
برآورد مصرف کشور |
65 |
65 |
65 |
65 |
|
3 |
واردات رسمی |
0 |
0 |
0 |
0 |
|
4 |
برآورد قاچاق سیگار |
16.96 |
10.31 |
6.6 |
3.10[2] |
مأخذ: وزارت صمت و سایر دستگاهها، 1401.
بهمنظور مقایسه دقیق قیمت سیگار میان کشورهای مختلف دو شاخص قیمت سیگار برند مارلبرو و ارزانترین سیگار مد نظر قرار میگیرد. با فرض در نظر گرفتن قیمت 80 هزار تومان برای سیگار مارلبرو (یا برند مشابه آن) در ایران، با در نظر گرفتن دلار 40 هزار تومان، این نرخ معادل 2 دلار خواهد شد. ارزانترین سیگار در ایران نیز حدود 9 هزار تومان است که معادل 0.22 دلار است. همچنین قیمت سیگارهای پُر مصرف در ایران حدود 25 هزار تومان معادل 0.62 دلار است.
طبق آخرین آمار بانک جهانی، درآمد سرانه در ایران با دلار رایج (نرخ دلار بازار آزاد)، 2756 دلار و با دلار PPP(شاخص برابری قدرت خرید)، 15791 دلار است.[3] مطابق آخرین آمار منتشر شده در سال 2022 در پایگاههای معتبر بینالمللی، وضعیت قیمت سیگار و درآمد سرانه در کشورهای منتخب بهشرح زیر است.
جدول 2. قیمت سیگار و درآمد سرانه در سه کشور اروپایی، سه کشور آفریقایی، سه کشور آسیایی و آمریکا
|
|
|
درآمد سرانه با دلار رایج |
درآمد سرانه با دلار PPP |
قیمت سیگار برند مارلبرو |
قیمت سیگار ارزان |
|
سه کشور اروپایی |
انگلستان |
47334 دلار |
49675 دلار |
14.5 دلار |
12.2 دلار |
|
اسپانیا |
30115 دلار |
40775 دلار |
5.22 دلار |
4.6 دلار |
|
|
پرتغال |
24262 دلار |
35888 دلار |
5.22 دلار |
4.8 دلار |
|
|
سه کشور آفریقایی |
مراکش |
3496 دلار |
8143 دلار |
3.7 دلار |
2 دلار |
|
مصر |
3876 دلار |
13316 دلار |
2.4 دلار |
1 دلار |
|
|
غنا |
2445 دلار |
6178 دلار |
1.4 دلار |
0.3 دلار |
|
|
سه کشور آسیایی |
هند |
2277 دلار |
7333 دلار |
4.4 دلار |
1.7 دلار |
|
لبنان |
2670 دلار |
10691 دلار |
3.0 دلار |
1.6 دلار |
|
|
عمان |
16439 دلار |
31117 دلار |
5.7 دلار |
1.1 دلار |
|
|
آمریکا |
آمریکا |
69287 دلار |
69287 دلار |
8.5 دلار |
1.5 تا 4[4] دلار |
|
ایران |
ایران |
2756 دلار |
15791 دلار |
2 دلار |
0.22 دلار |
Source: numbeo, 2022; WHO,2021, data.worldbank, 2022.
جالب توجه است که قیمت سیگار در اسپانیا و پرتغال یکسان است، ولی درآمد سرانه متفاوتی دارند. در قاره آفریقا نیز نسبت رابطه سیگار به درآمد سرانه همیشه برقرار نیست. با وجود اینکه درآمد سرانه مراکش پایینتر از مصر است، اما قیمت سیگار در مراکش بالاتر است. درآمد سرانه در هند و لبنان پایینتر از ایران است، ولی قیمت سیگار در این کشورها از ایران بالاتر است.
درمجموع میتوان گفت وضع مالیات و تنظیم قیمت سیگار بیش از آنکه به درآمد سرانه آن کشور مربوط باشد به شرایط ساختاری آن کشور در نحوه مدیریت قاچاق و توان مقابله با قاچاق، شاخصهای سلامت و بهداشت، میزان استعمال دخانیات در آن کشور، ذائقه مردم آن کشور، نیاز آن کشور به درآمد مالیاتی، وزن دهی بین مالیات مستقیم و غیرمستقیم، توانایی شناسایی درآمدها در اخذ مالیات و... ارتباط دارد.
در ایران و کشورهای کمتر توسعهیافته روشهای متنوعی برای قاچاق سیگار در کشور وجود دارد. برخی از آنها مانند کولهبری، بازارچه مرزی، تهلنجی و خودروهای شوتی مختص ایران و معدود کشورهای درحال توسعه هستند و کمتر میتوان نمونههای آنها را در کشورهای دیگر مشاهده کرد. در بحث کنترل هوشمند مبادلات مالی و کنترل قاچاق کشورهای اروپایی توانایی بسیار بالاتری نسبت به کشورهای آسیایی و آفریقایی دارند. همچنین سلامت اهمیت بالاتری برای سیاستگذاران این کشورها دارد. بنابراین قیمت و مالیات سیگار و مواد دخانی را بالاتر از کشورهای کمتر توسعهیافته تعیین میکنند. همچنین در مقایسه اروپا و آمریکا باید گفت که در سیستم آمریکایی تأکید بر مالیات بر درآمد و مالیاتهای مستقیم است نه تأکید بر مالیات بر کالا و خدمات همچون سیگار؛ ولی در سیستم اروپایی مالیاتهای غیرمستقیم ازجمله مالیات بر ارزشافزوده و مالیات بر کالاهای آسیبرسان همچون سیگار تأکید ویژهای وجود دارد. بنابراین اینکه تصمیم سیاستگذار و توانایی دستگاه اجرایی در تأمین بودجه کشور از طریق مالیاتهای مستقیم باشد یا مالیات غیرمسقیم، بر نرخ مالیات و قیمت سیگار در آن کشور تأثیرگذار است.
براساس آخرین گزارشهای معتبر بینالمللی برای سال 2022 میلادی، نرخ مالیات کشورهای اروپایی، آفریقایی، آسیایی و آمریکا بهشرح زیر است.
جدول 7. نرخ مالیات سیگار در کشورهای منتخب
|
کشور |
نرخ مالیات بر سیگار |
|
ایران |
داخلی: 32٪[5] داخلی با برند بینالمللی: 47٪ |
|
انگلستان |
91/6 ٪[6] |
|
اسپانیا |
79/3 ٪ |
|
پرتغال |
75/6 ٪ |
|
مراکش |
76 ٪ |
|
مصر |
77/4 ٪ |
|
غنا |
16/1 ٪ |
|
هند |
9 ٪ |
|
لبنان |
%45.6 |
|
عمان |
25 ٪ |
|
آمریکا |
بین 15٪ تا 47٪ |
Source: Taxfoundation; Tobacconomics; Ictd; Tobaccofreekids.
بررسی سایر کشورهای جهان نشان میدهد، میانگین قیمت هر پاکت سیگار در جهان 5.6 دلار و نسبت مالیات به قیمت سیگار (نرخ مالیات) در دنیا بهطور متوسط 61٪ قیمت خردهفروشی است.[7]
طبق برآورد وزارت صنعت، معدن و تجارت، در سال 1400، میزان 11489 تن تنباکوی معسل در کشور مصرف شده است. از این میزان، 4886 تن در داخل کشور بهصورت رسمی تولید بوده و حدود 6563 تن یا کمی بیشتر قاچاق و تولید تقلبی است.
درحال حاضر نرخ مالیات تنباکو در قانون مالیات بر ارزشافزوده مصوب سال 1400 مشابه مالیات سیگار تعیین و در بند «ت» ماده (17)[8] تصریح است.
درخصوص میزان درآمد مالیاتی بهدست آمده از تنباکوی معسل، با توجه به اینکه در گزارشهای خزانهداری و آمارهای واصله از سازمان امور مالیاتی تفکیک درآمد این بخش در ردیفها موجود نبوده و مخلوط با سایر درآمدهاست، باید میزان مالیات را از راه برآورد بهدست آورد. مطابق بند «ف» تبصره «6» قانون بودجه سال 1400، به هر بسته پنجاه گرمی تنباکوی قلیان داخلی سیوسه هزار (۳۳.۰۰۰) ریال بهعنوان مالیات و به هر بسته پنجاه گرمی تنباکوی وارداتی یکصد هزار (۱۰۰.۰۰۰) ریال بهعنوان حقوق ورودی اضافه میشود. با توجه به اینکه حجم عرضه تنباکوی مجاز حدود 4886 تن است، درآمد مالیاتی حاصل از آن حدود 3220 میلیارد ریال بوده است.
یکی از سناریوهایی که در زمان بررسی بودجه بعضاً پیشنهاد میشود، افزایش قابل توجه مالیات سیگار (بالاتر از افزایش طبیعی پیشبینی شده در قانون) است. درخصوص اثر افزایش شدید[9] قیمت سیگار (بیش از افزایش قیمتی که در اثر افزایش ۵ درصدی مالیات بر ارزشافزوده در هر سال اتفاق میافتد)، مباحث گستردهای از جهات مختلف میتوان بیان کرد. در این زمینه بهطور خلاصه میتوان به نکات زیر اشاره کرد:
مالیات بر سیگار و دخانیات ازجمله مالیاتهای غیرمستقیم و نوعی مالیات بر مصرف است. میزان این مالیات و تأثیر آن بر سلامت و بهداشت جامعه، کاهش مصرف سیگار، میزان قاچاق مواد دخانی و اثر آن بر تولید و اشتغال، ازجمله مباحث پرچالش و مناقشهبرانگیز است. وضع مالیات بر سیگار و دخانیات در بلندمدت میتواند باعث کاهش مصرف دخانیات و ارتقای سلامت جامعه شود، اما در وضع مالیات بر سیگار باید به عوامل دیگر مثل قاچاق، تولید داخلی و آثار توزیعی نیز توجه کرد. در قانون بودجه سال 1402 مالیات اندکی علاوهبر مالیات بر ارزشافزوده سیگار و دخانیات بر هر پاکت سیگار و هر بسته تنباکو وضع شده است. نتایج بررسیهای این گزارش حاکی از آن است که:
از نظر مالیاتی، مطلوب بود بهجای مقدار ثابت بر هر نخ سیگار، درصدی از قیمت بهعنوان مالیات اضافی بر سیگار تعیین میشد. هم در تجربه جهانی هم در سایر مالیاتها مانند مالیات بر ارزشافزوده یا حقوق ورودی، مالیات بهصورت درصد و نسبتی از قیمت تعیین میشود نه میزان ثابت بر هر پاکت. از نظر بودجهریزی اختصاص درآمد ناشی از مالیات بر سیگار به مصرف خاص (برای مثال بهداشت) خلاف اصل بودجهریزی یکپارچه و اصل جامعیت و اصل عدم تخصیص است. در بودجه ریزی اصولی باید همه منابع تجمیع و همه مصارف نیز تجمیع شود و هر منبعی به مصرف خاصی اتصال نیابد.[14]. درخصوص اثر افزایش مالیات سیگار بر حجم قاچاق، مسلماً افزایش مالیات دخانی بهصورت بالقوه میتواند منجر به افزایش قاچاق محصولات دخانی شود. همچنین پیشنیاز ضروری برای افزایش مالیات سیگار اجرای قانون سامانه مؤدیان و پایانههای فروشگاهی و اجرای ضوابط مبارزه با پولشویی در بانکهاست تا امکان هرگونه قاچاق را به نزدیک صفر برساند. درمجموع تا زیرساختهای کنترل قاچاق و رصد مبادلات مالی بهخصوص قانون سامانه مؤدیان و پایانههای فروشگاهی و ضوابط مبارزه با پولشویی به اجرای کامل درنیاید، نباید بهصورت جهش گونه مالیات سیگار و قیمت آن را افزایش داد. زیرا ممکن است پیامدهای خوبی در مقوله قاچاق و تولید نداشته و حتی واکنشهای اجتماعی در پی داشته باشد؛ لکن از آنجا که مالیات اضافی تعیین شده بر سیگار در قانون بودجه سال 1402 به مقدار اندکی است، نگرانی چندانی بابت افزایش قاچاق وجود ندارد. همچنین اگرچه در حالت ایدهآل، تصویب مالیات بر دخانیات و سیگار در قوانین بودجه و سایر قوانین موقت از حیث تشتت، پراکندگی، عدم ثبات و تغییر مداوم قوانین امر مطلوبی نیست؛ اما با توجه به ضرورتهای بودجهای و پایین بودن میزان مالیات وضع شده میتوان از وضع مالیات اندک در بودجه اغماض کرد. شایان ذکر است که وضع مالیات جدید در قوانین بودجه با ماهیت بودجه ناسازگار است و مغایر اصل پنجاهودوم قانون اساسی است.
این نکته نیز شایان ذکر است که سازوکار افزایش آهسته و تدریجی که در قانون دائمی مالیات بر ارزشافزوده بهصورت افزایش سالیانه 5 واحد درصد پیشبینی شده، سازوکار مناسبی است. این سازوکار تدریجی ضمن افزایش درآمدهای دولت و کمک به بهبود سلامت جامعه در بلندمدت به مجریان فرصت میدهد تا همگام با افزایش آهسته مالیات و قیمت سیگار زیرساختهای کنترل قاچاق و بسترهای هوشمند رصد دقیق مبادلات مالی را فراهم کنند. بنابراین پیشنهادهای سیاستی بهشرح ذیل ارائه میشود: