از ابتدای اجرای قانون جامع خدمات رسانی به ایثارگران مصوب سال 1391 (که در این گزارش به اختصار قانون جامع نامیده خواهد شد) موضوع استخدام رسمی، پیمانی، قراردادی و شرکتی یا تبدیل وضعیت کارکنان غیررسمی به رسمی بر اساس ماده (21) همواره مورد اختلاف نظرها و مباحث گوناگون قرار داشته است. یکی از مصادیق مهم اختلاف به هیئت عمومی دیوان عدالت اداری رسید و صدور دادنامه 669 مورخ 1398/11/4 هئیت عمومی دیوان عدالت اداری در مورد ماده مذکور موجب شده ایثارگران مشمول قانون جامع که به صورت قراردادی و شرکتی و نظایر آن در دستگاه های مشمول قانون به خدمت اشتغال دارند و خواستار تبدیل وضع به رسمی براساس ماده (21) و تبصره «۱» بند «ذ» ماده (87) قانون برنامه ششم توسعه می باشند، با ممنوعیت حقوقی مواجه شوند. در طرح پیشنهادی جدید، نمایندگان محترم مجلس مسئله جدیدی در رابطه با تبدیل وضع به رسمی ایثارگران مطرح کرده اند که با مسائل مورد اشاره قبل، متفاوت است. در واقع مسائل مطروحه قبل راجع به استخدام (تبدیل وضع به رسمی) ایثارگرانی بوده است که طبق سهمیه های موضوع ماده (21) قانون جامع خدمات ایثارگران و تبصره «2» آن در دستگاه ها به خدمت اشتغال دارند؛ حال آنکه مطابق دلایل توجیهی و مضمون طرح پیشنهادی جدید، هدف تبدیل وضعیت استخدامی کسانی است که خارج از سهمیه های مقرر در ماده (21) در دستگاه ها شاغل هستند. در خصوص این پیشنهاد تاکنون قانونی به تصویب نرسیده و اصولاً موضوع این طرح ارتباط چندانی با ماده (21) ندارد.