از مجموع 1984 هزار میلیارد تومان مصارف عمومی دولت در لایحه بودجه سال 1402 کل کشور، حدود 6 درصد اعتبارات (معادل 122 هزار میلیارد تومان)، استانی است. این رقم به این معنا نیست که بقیه بودجه مربوط به استان تهران است. بلکه به این معناست که این قسمت از بودجه در اختیار شورای برنامه ریزی و توسعه استان (شورایی متشکل از استاندار و معاون برنامه ریزی وی و رؤسای ادارات کل استان ها و ...) قرار می گیرد و توسط این شورا درباره آن تصمیم گیری می شود. درواقع معیار تفکیک بودجه به سطح ملی و استانی، مرجع تصمیم گیری درخصوص هزینه کرد این مخارج است و باید توجه داشت که علاوه بر این اعتبارات، بخش قابل توجهی از بودجه غیراستانی که به صورت متمرکز (یعنی توسط سازمان برنامه و بودجه کشور و وزرا) درخصوص آن تصمیم گرفته می شود، نیز در استان ها هزینه می شود. ازسوی دیگر، حدود یک سوم از منابع عمومی در لایحه بودجه سال 1402، منابع استانی است. منظور از منابع استانی، درآمدهایی است که توسط دستگاه های اجرایی استانی (عمدتاً ادارات کل استانی سازمان امور مالیاتی کشور) تأمین می شوند و متولی ملّی ندارند. به این ترتیب، اگرچه هریک از منابع عمومی کشور بالاخره در یک یا چند استان محقق می شوند، اما در اینجا صرفاً از منابعی صحبت می شود که متولی استانی دارند. در این گزارش، ضمن مقایسه منابع و مصارف استانی و اجزای آن با قانون بودجه سال 1401، توزیع استانی و سرانه هر استان در تأمین منابع عمومی و جذب اعتبارات هزینه ای یا عمرانی بررسی شده است.