مالیات سبز ابزاری اقتصادی و پشتوانه بهسازی محیط زیست است و در کشورهایی (همچون مالزی، آلمان، نیجریه، نروژ، فنلاند و روسیه ) که تجارب مثبتی در این زمینه دارند، به طور شفاف و به صورت هدفمند زمینه ساز اصلاح روش های نادرست و الگوهای ناصحیح زیست محیطی در جامعه شده است. منطق مالیات سبز که ازجمله مالیات های «پیگویی» است؛ کسب درآمد نیست، بلکه هدف آن تحمیل هزینه های آلودگی به تولید کننده آلودگی (رعایت اصل پرداخت توسط آلوده ساز)، کاهش هزینه های اجتماعی آلودگی محیط زیست و در بلندمدت اصلاح روش ها به نفع محیط زیست خواهد بود. این مالیات متناسب با تحقق اهداف توسعه پایدار، کاهش آلایندگی و افزایش ضریب حفاظت محیط زیست کاهش یافته و به تدریج منتفی خواهد شد. این ابزار قانونی اقتصادی در صورتی به یک تجربه موفق تبدیل خواهد شد که مالیات مأخوذه به صورت روشن و شفاف صرف اصلاح روش های تولید صنعتی، معدنی و ارائه خدمات، رفع آلاینده ها و مدیریت پسماند شود و عواید حاصله به طور کامل در خدمت طرح های بهسازی محیط زیست درآید تا پرداخت کنندگان مالیات و شهروندان آثار آن را درک کنند والا موجب تشدید آلودگی،افزایش بار هزینه تولید بر دوش مصرف کننده، نارضایتی جامعه و بروز اختلال در اقتصاد می شود .متأسفانه درحال حاضر قوانین موجود کشور چنین کارایی را نداشته، پس نمایندگان محترم مجلس شورای اسلامی با توجه به عدم کارایی ماده (27) قانون مالیات بر ارزش افزوده اصلاح این قانون را در قالب طرحی به شرح زیر در دستور کار مجلس شورای اسلامی قرار داده اند.