طرح «زیرساخت سازی مرجعیت دانش جهت مقابله با تهدیدات زیستی در کشور (برنامه راهبردی و مرکز مرجعیت علمی مقابله با تهدیدات زیستی)» با هدف آماده سازی زیرساخت علمی جهت مقابله با تهدیدات زیستی با شماره ثبت 438 مورخ 28/10/1399 در مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شد. طرح حاضر در 12 ماده به موضوعات متنوعی شامل ایجاد شبکه مرجعیت علمی (ماده(1))، تشکیل گروه مرجع تشخیص سریع و ایجاد آزمایشگاه مرجع دانش زیستی (ماده(2))، ایجاد گروه مرجع درمان های پیشرفته مقابله با تهدیدات زیستی (ماده(3))، ایجاد سامانه رصد تهدیدات زیستی (ماده(4))، ایجاد سامانه دیده بانی علوم زیستی (ماده(6))، ایجاد کرسی اخلاق زیستی کشور (ماده(11))، ایجاد سامانه دیده بانی و آسیب شناسی اخلاق زیستی (ماده(12)) و غیره است. این طرح حاوی ایرادهای قانونی و حقوقی متعدد ازجمله مغایرت مواد (1)، (2)، (3)، (4)، (6)، (8)، (10)، (11) و (12) با اصل هفتادوپنجم قانون اساسی به دلیل ایجاد بار مالی و افزایش هزینه های بخش عمومی بدون تعیین منبع تأمین آن است. از دیگر ایرادهای وارده بر طرح عدم شفافیت و ابهام در مواد (1)، (4)، (5)، (7)، (8)، (9) و (10) است که مغایر با جزء «3» و «4» از بند «9» سیاست های کلی نظام قانونگذاری است. از طرفی مضمون مواد (1)، (2) (3)، (4)، (5)، (6)، (10) و (12) به انحای مختلف در اسناد دیگر اشاره شده است و ذکر آنها در طرح حاضر تکرار مفاد اسناد پیشین در این زمینه است. بنابراین عمده مواد این طرح فاقد اولویت قانونگذاری هستند. پس از بررسی های کارشناسی و برگزاری جلسات هم اندیشی با متخصصان امر مشخص شد وجود یک مرجع علمی برای مقابله با تهدیدات زیستی از ضرورت و اهمیت لازم برخوردار است و نیاز به هماهنگی و یک صدایی تمامی نهادهای فعال در زمینه تهدیدات زیستی در کشور وجود دارد. براین اساس در این گزارش ضمن موافقت با کلیات طرح، به بررسی سوابق قانونی، ساختارها و نهادهای موجود و همچنین سناریوهای احتمالی پرداخته شده است. در پایان نیز مواد طرح مورد بررسی قرار گرفته و پیشنهاد مواد جایگزین ارائه شده است.