طرح «ارتقای جایگاه تحقیق و توسعه و نوآوری در صنعت کشور» با هدف بالا بردن سطح تحقیق و توسعه و کمک به اقتصاد دانش بنیان در تاریخ 10/10/1399 و با شماره ثبت 429 در مجلس شورای اسلامی اعلام وصول شده و در دستور کار کمیسیون ها قرار گرفته است . به رغم اینکه هدف طرح مسئله، بسیار مهم و اساسی برای رشد کشوراست اما به دلیل ایرادهای وارد به طرح می توان پیش بینی کرد که این طرح در عمل نتواند تمهیدات قانونی و نهادی لازم برای رشد تحقیق و توسعه در کشور را فراهم کند. در این گزارش مواد طرح نقد و بررسی شده و به تفصیل در ادامه آمده است. به طور مثال بعضی از مواد پیشنهادی طرح، در قوانین دیگر آمده اند و به قانونگذاری جدید نیاز نیست. ایراد های اساسی نیز به این طرح وارد است که نیاز به یک بازنگری کلی در طرح را پر رنگ می کند. به طور مثال می توان به موارد زیر اشاره کرد: • عدم استفاده از مشوق های لازم و مناسب مانند استهلاک تسریع شده و اعتبار مالیاتی برای تقویت تحقیق و توسعه. • رفع نشدن مشکلات قوانین موجود در زمینه تحقیق وتوسعه به خصوص بند «س» ماده (132) قانون مالیات های مستقیم (مصوب 1394). • بی توجهی به شرکت های کوچک و متوسط در طراحی سیاست ها. • استفاده نشدن از ترکیب ابزارهای سیاستی و مشوق ها. • توجه نکردن به سیاست های حمایت از نیروی انسانی تحقیق و توسعه، • و بی توجهی به سیاست های حمایت مالی به شکل سهام و صندوق های سرمایه گذاری خطر پذیر.