مطابق اصل یکصد و سی و هشتم قانون اساسی علاوه بر هیئت وزیران، هریک از وزرا نیز میتواند براساس وظایف خویش و مصوبات هیئت وزیران، آییننامه وضع کند. بر همین مبنا در تبصره «1» ماده (86) قانون کار، تصویب آییننامه های حفاظت فنی کارگران در محیط کار به وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی تفویض شده است. از طرف دیگر، ماده (106) قانون کار به صورت کلی، تصویب آییننامههای اجرایی مربوط به فصل چهارم (ماده (85) تا (106)) این قانون را به هیئت وزیران محول کرده است. در همین راستا وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی در تاریخ 1394/02/16 مستند به تبصره «1» ماده (86) اقدام به تصویب «آییننامه به کارگیری مسئول ایمنی در کارگاهها» نمود که هیئت عمومی دیوان عدالت اداری مستدل به اینکه مطابق ماده (106) قانون، تصویب آییننامه های مربوط به فصل چهارم قانون کار (مواد (85) تا (106)) باید به تصویب هیئت وزیران برسد، این مصوبه را ابطال نمود. بنابراین در مجلس یازدهم ابتدا لایحه استفساریه ماده (106) قانون کار به شماره ثبت (533) اعلام وصول شد؛ اما مستند به بند «1» ماده (134) قانون آییننامه داخلی مجلس شورای اسلامی توسط دولت جدید مسترد گردید؛ لکن مجدداً و با تغییرات بسیار اندک به شماره ثبت (798) به مجلس تقدیم شد که در ادامه به بررسی آن پرداخته خواهد شد.