گزارش حاضر سعی دارد با معرفی اجمالی کمیسیون بهداشت و درمان مجلس شورای اسلامی، اطلاعات لازم را در اختیار منتخبین مردم در مجلس یازدهم قرار دهد. در همین راستا، ضمن توضیح کلی در مورد وظایف کمیسیون براساس آیین نامه داخلی مجلس، اهم دستگاه های ذی ربط و قوانین مرتبط با حوزه های اصلی وظایف آن را برمی شمارد. در انتها نیز ساختار، وظایف و عملکرد کمیسیون ارزیابی و مهم ترین اولویت های کاری کمیسیون بهداشت و درمان در مجلس یازدهم در دو بُعد تقنینی و نظارتی مورد اشاره قرار گرفته است. طبق آیین نامه داخلی مجلس (ماده (52)) محدوده وظایف کمیسیون بهداشت و درمان حوزه های بهداشت و درمان، امداد، بهزیستی، تأمین اجتماعی و بیمه های اجتماعی و هلال احمر است. بندها و احکام متعددی در اسناد بالادستی (قانون اساسی، سیاست های کلی سلامت، سیاست های کلی اقتصاد مقاومتی و غیره) به مسائل مرتبط با حوزه وظایف کمیسیون بهداشت و درمان پرداخته و قوانین متعددی نیز در این باره وجود دارد که اهم آنها عبارتند از: قانون تشکیل وزارت بهداشت، قانون مربوط به خدمت پزشکان و پیراپزشکان، قانون مواد خوردنی و آشامیدنی و آرایشی و بهداشتی، قانون تشکیل سازمان بیمه همگانی خدمات درمانی، قانون ساختار نظام جامع رفاه و تأمین اجتماعی، قانون جامع حمایت از حقوق معلولان، قانون مدیریت بحران و غیره. وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، سازمان نظام پزشکی، سازمان بیمه سلامت، سازمان انتقال خون، سازمان تأمین اجتماعی، جمعیت هلال احمر، سازمان بهزیستی و سازمان مدیریت بحران ازجمله دستگاه های اجرایی ذی ربط کمیسیون مزبور هستند. در حال حاضر، حوزه وظایف این کمیسیون در امور مربوط به بهداشت و درمان با تعدد قوانین، بعضاً تداخل قوانین و در مواردی نیز قوانین متضاد مواجه است. لذا قانونگذاری جدید در اولویت آن قرار ندارد و در حوزه تقنینی، بازبینی، اصلاح و احیاناً پوشش خلأ های موجود موضوعی است که باید مورد توجه نمایندگان قرار گیرد. بسیاری از تکالیف این حوزه در اسناد و قوانین بالادستی نیز بر زمین مانده اند. بنابراین، تقویت بُعد نظارتی نیز اجتناب ناپذیر است. در حوزه رفاه و تأمین اجتماعی نیز در بُعد تقنینی، «تصویب قانون جامع و مستقل نظام تأمین اجتماعی چند لایه مشتمل بر الگوی کلان، لایه های مساعدت و بیمه های اجتماعی (پایه و تکمیلی) و نیز شیوه نامه شناسایی اقتصادی خانواده ها» و در بُعد نظارتی «الزام دولت به پرداخت دیون خود به سازمان تأمین اجتماعی» و «اصلاحیه مالیه عمومی وزارت بهداشت» اولویت های اصلی هستند. در مجموع، بررسی انجام شده پیرامون اقدامات مجلس دهم نشان می دهد که عمده تمرکز کمیسیون بهداشت و درمان بر روی مسائل بهداشتی درمانی بوده است و سایر حوزه ها در حاشیه قرار گرفته اند. البته تمرکز کمیسیون بر امور بهداشتی درمانی، در حوزه نظارتی به مراتب بیشتر از تقنینی بوده است، ولی این درحالی است که بسیاری از تکالیف تعیین شده در اسناد و قوانین بالادستی برای حوزه بهداشت و درمان نیز بلاتکلیف مانده است. ترکیب اعضای کمیسیون به طوری که اگر ایشان تحصیلات پزشکی، پیراپزشکی دارند، نیز می تواند زمینه تعارض منافع در رابطه با امور محوله به این کمیسیون را فراهم کند؛ لذا، لازم است ترکیب اعضای آن به شکلی باشد که متخصصان حوزه های دیگر (نظیر؛ اقتصاد، مدیریت، جامعه شناسی، حقوق و...) نیز بتوانند در آن عضو شوند.