انعقاد موافقتنامه های دوجانبه، موافقتنامه های منطقه ای و موافقتنامه های چندجانبه، ازجمله ابزارهای مهم در توسعه روابط میان کشورها از طریق ثبات در مقررات و ایجاد اعتماد میان فعالان اقتصادی طرفین است که موجب ایجاد زمینه های لازم برای تقویت همکاری ها و جلب اعتماد سرمایه گذاران داخلی و خارجی می شود. لایحه موافقتنامه بین دولت جمهوری اسلامی ایران و دولت جمهوری بلاروس در زمینه «نظام ارتقای بازرگانی دوجانبه» نیز یکی از توافقنامه های دوجانبه است که در مقدمه آن به مواردی ازجمله اهمیت گسترش روابط اقتصادی در جهت توسعه اقتصادی کشورها و ضرورت ثمربخش کردن فعالیت های تجاری از طریق استقرار بستر قانونی و ایجاد تسهیلات مناسب در روابط اقتصادی بین دو کشور در جهت ارتقای سطح همکاری های دوجانبه و تحکیم مناسبات میان آنها، اشاره شده است. بررسی ها حاکی از آن است که شاخص اکمال تجاری ایران با جمهوری بلاروس در سال 1399 حدود 26 درصد و شاخص پتانسیل تجاری با این کشور حدود 3 میلیارد دلار است. به عبارت دیگر اگر جمهوری بلاروس همه نیازهای خود را بخواهد از کالاهای صادراتی کشور ایران تأمین نماید، میزان صادرات ایران به این کشور از حدود 15 میلیون دلار می تواند به حدود 3 میلیارد دلار در سال برسد. لذا امضای موافقتنامه بازرگانی با این کشور، در صورت اتخاذ دیپلماسی فعال تجاری، در راستای تقویت منافع ملی خواهد بود. در این گزارش به بررسی مفاد لایحه مزبور پرداخته شده و در انتها پیشنهادهای اصلاحی ارائه شده است.