رویکردها و سیاست های توسعه پرورش ماهی تیلاپیا در کشور

نویسندگان

سرپرست گروه محیط زیست و منابع طبیعی دفتر مطالعات زیربنایی مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی

چکیده
این گونه آبزی یکی از ۱۰۰ گونه مهاجم شناخته شده در جهان است که با وجود جثه کوچک، به دلیل همه چیزخوار بودن، زادوولد زیاد و سریع، مقاومت بسیار نسبت به شرایط محیطی و کنترل دشوار، عرصه را بر گونه های بومی تنگ می کند و چنانچه به محیطی در شرایط مناسب وارد شود، سریعاً گونه غالب می شود. این ماهی در حال حاضر یکی از مهاجم ترین گونه های آبزی در جهان محسوب شده و خسارات و لطمات جبران ناپذیری را نیز به اکوسیستم های آبی وارد نموده است. ورود تیلاپیا به کشور ما از ابتدا با مجوز مشروط سازمان حفاظت محیط زیست انجام شده تا برمبنای نتایج حاصل، امکان سنجی آن برای توسعه در کشور بررسی شود. ولی متأسفانه با ورود بخش خصوصی به این موضوع، گسترش بدون رویه و مجوز آن در کشور صورت گرفت که تاکنون ادامه دارد و مطمئناً می تواند در آینده از نظر اکولوژیک و پایداری سرزمین و حفظ تنوع زیستی دارای عواقب بدفرجامی باشد. با عنایت به موارد فوق، این مرکز پیشنهاد می نماید تا در حال حاضر برنامه توسعه پرورش ماهی تیلاپیا در کشور ممنوع و یا محدود شده و تدوین برنامه جامع توسعه آن در کشور با اولویت ویژه و همفکری کامل با کلیه متولیان و ذینفعان مدنظر قرار گیرد تا برمبنای آن، سیاست های لازم مشخص و تصمیم گیری شود.