تشدید محدودیت های آب، امنیت غذایی و تغذیه را تهدید می کند. به این ترتیب، برای پایدارتر و عادلانه تر کردن مصرف آب در کشاورزی نیاز به اقدام فوری است. کشاورزی فاریاب همچنان بزرگ ترین مصرف کننده آب شیرین است، اما کمیابی آب شیرین با توجه به افزایش تقاضا و رقابت بر سر منابع آب شیرین، یک مشکل روزافزون است. از طرف دیگر، کشاورزی دیم با افزایش تغییرات بارش ناشی از تغییر اقلیم روبه رو است. این روند تغییرات، موجب تشدید اختلافات بین بهره برداران آب و نابرابری و ناعدالتی در دسترسی به آب، به ویژه برای کشاورزان خُرد مقیاس، اقشار فقیر روستایی و سایر جمعیت های آسیب پذیر خواهد شد. بررسی وضعیت غذا و کشاورزی در سال 2020 برآوردهای جدیدی در زمینه گسترش کمیابی آب در کشاورزی فاریاب و کمبود آب در کشاورزی دیم و همچنین جمعیت آسیب دیده از آن ارائه می دهد. نتایج مطالعات، نشان دهنده تفاوت های عمده بین کشورهای مختلف و همچنین تفاوت مکانی قابل توجه در داخل کشورهاست. گزارش حاضر به بحث در مورد نحوه سیاستگذاری ها و انجام اقدامات مناسب توسط کشورها، بسته به ماهیت و ابعاد مسئله و همچنین عوامل دیگری مانند نوع نظام تولید محصولات کشاورزی، سطح توسعه یافتگی کشورها و ساختارهای سیاسی آنها می پردازد. بر این اساس، این سند رهنمودهایی ارائه می دهد که چگونه کشورها می توانند سیاستگذاری ها و اقدامات لازم برای غلبه بر محدودیت های آب را در کشاورزی اولویت بندی کنند، به گونه ای که ضامن دسترسی کارآمد، پایدار و عادلانه به آب باشد.