طی سالیان اخیر مؤسسات و نهادهای گوناگون ملی و بین المللی سعی کرده اند که روش ها و معیارهایی را جهت ارزیابی وضعیت محیط زیست ارائه نمایند. برخی از این روش ها نظیر شاخص عملکرد محیط زیستی صرفاً به مسائل و عملکرد محیط زیستی کشورها توجه داشته است لکن برخی روش های دیگر نظیر شاخص اهداف توسعه پایدار و شاخص رقابت پذیری پایدار جهانی با الهام از مفهوم توسعه پایدار علاوه بر معیارهای محیط زیستی به ملاحظات اجتماعی، اقتصادی و مدیریتی جهت رتبه بندی کشورها نظر داشته اند. در کشور ایران نیز مجمع تشخیص مصلحت نظام در سال 1399 با بهره گیری از تجربیات جهانی و سیاستهای کلی نظام در حوزه محیط زیست اقدام به ارائه شاخص هایی نمود. گزارش حاضر ضمن بررسی روش ها و معیارهای مختلف ارائه شده طی سالیان اخیر جهت ارزیابی عملکرد و وضعیت محیط زیستی کشورها، مزایا و معایب هرکدام از آنها را ارائه کرده است. همچنین براساس شاخص های بین المللی فوق، جایگاه ایران در سطح جهان و منطقه مورد ارزیابی و مقایسه قرار گرفته است. شاخص های محیط زیستی مصوب مجمع تشخیص مصلحت نظام هرچند قدم مثبتی در این راستا تلقی می شود لکن لازم است با استفاده از تجربیات جهانی ارائه شده، روش جامع ملی سنجش عملکرد محیط زیستی با شاخص هایی شفاف و سنجش پذیر ارائه گردد. علاوه بر این لازم است سازمان حفاظت محیط زیست به طور سالانه براساس این روش ملی سنجش عملکرد، امتیاز محیط زیستی کشور در بخش های مختلف را برآورد و منتشر نماید.