«طرح الحاق یک تبصره به ماده (۴) قانون سنجش و پذیرش دانشجو در دوره های تحصیلات تکمیلی در دانشگاه ها و مراکز آموزش عالی کشور» که در تاریخ 1399/10/08 اعلام وصول شده بود؛ در جلسه مورخ 1400/04/27 کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری با تغییر عنوان و اضافه شدن دو تبصره به تصویب رسید. این طرح در ابتدا بنا داشت «آزمون دوره فراگیر کارشناسی ارشد دانشگاه پیام نور» را همانند آزمون های تحصیلات تکمیلی (کارشناسی ارشد و دکتری) صلاحیت قانونی و دائمی بخشد. شایان ذکر است که این آزمون از سال 1380 تا 1399 در 21 دوره برگزار شده که برگزاری آن از سال 1396 به دلیل تصویب «قانون سنجش و پذیرش دانشجو در دورههای تحصیلات تکمیلی در دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشور»، وجاهت قانونی نداشته است و شورای سنجش و پذیرش دانشجو مستند به صلاحیت های قانونی در سال 1399 اقدام به لغو برگزاری این آزمون با توجه به مغایرت با قانون فوق نموده است. با وجود این در دو سال 1401 و 1402 نیز برگزار شد. دو تبصره دیگر که در کمیسیون فوق به این طرح اضافه شده شامل موارد زیر است: 1. اجازه پذیرش بدون آزمون و صرفاً براساس سوابق تحصیلی، در رشته محل های دوره کارشناسی ارشد. 2. اجازه پذیرش دانشجوی ایرانی برای دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی مستقر در مناطق آزاد تجاری ـ صنعتی با برگزاری آزمون اختصاصی زیر نظر سازمان سنجش آموزش کشور. باید توجه داشت رسالت آزمونهای ورود به دانشگاهها و سایر مراکز آموزشی و پژوهشی و روشهای پذیرش دانشجو ضمن اینکه کمک به انتخاب عادلانه داوطلبان است، بخشی از فرایند کیفیت بخشی به آموزش عالی نیز است. بنابراین، در مواقعی که ظرفیتها از تعداد داوطلبان پیشی میگیرد لزوم توجه به کیفیت آموزش عالی به خصوص کیفیت داوطلبان در آموزش عالی رایگان ایجاب میکند آزمونهای ورودی بتوانند داوطلبان را به لحاظ علمی غربال کنند و تنها افرادی بتوانند وارد مقاطع مختلف تحصیلی شوند که دارای صلاحیتهای علمی لازم باشند. به نظر میرسد طرح حاضر بدون توجه به مقوله کیفیت در آموزش عالی و بیشتر براساس کمک به درآمدزایی برخی دانشگاهها و مؤسسات آموزش عالی تهیه و تدوین شده است که در تعارض با کیفیت بخشی به آموزش عالی است. در ادامه این طرح که پس از تصویب و تغییر در کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری ارائه شده است، بررسی خواهد شد.