اظهارنظر کارشناسی درباره: «طرح اصلاح ماده (۱) قانون تشکیل سازمان نظام روان شناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران»

نویسندگان

1 پژوهشگر ارشد گروه بهداشت و درمان دفتر مطالعات اجتماعی مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی

2 مدیر گروه فرهنگ عمومی، هنر و صنایع خلاق دفتر مطالعات آموزش و فرهنگ، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی

3 پژوهشگر ارشد گروه زنان و خانواده دفتر مطالعات آموزش و فرهنگ، مرکز پژوهش های مجلس شورای اسلامی

چکیده
طرح اصلاح ماده (۱) قانون تشکیل سازمان نظام روان شناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران با تکیه بر مرجعیت علمی حوزه های علمیه و ضرورت بذل مبانی و ارزش های اسلامی ـ ایرانی در خدمت مشاوره و روان شناسی، پیشنهاد اعطای اختیار صدور مجوز فعالیت های مشاوره و ایجاد مراکز مشاوره و روان شناسی براساس مبانی و ارزش های اسلامی، به مدیریت حوزه های علمیه را مطرح کرده است. به نظر می رسد طرح پیشنهادی از حیث ترویج مشاوره براساس مبانی، ارزش ها و سبک زندگی ایرانی ـ اسلامی، استفاده از ظرفیت حوزه های علمیه در حل مسائل حکمرانی، ایجاد الزام قانونی در جهت تقویت مشاوره و روان شناسی در بستر ارزش های دینی، ایجاد نظارت حوزه های علمیه بر خدمات روان شناختی، مثبت ارزیابی شده، لکن با توجه به اینکه سازوکار مطرح شده در طرح پیشنهادی دارای ملاحظاتی ازجمله: مغایرت با اصل (۱۳۸) قانون اساسی، نقصان در فعالیت مجوزدهی، تعدد دستگاه ها و نهادهای صلاحیت دار در حوزه مشاوره و روان شناسی، ایجاد دوقطبی سازی به جای ایجاد گفتمان و مشارکت و غیراسلامی شناخته شدن سایر فعالیت های روان شناختی خارج از حوزه علمیه حائز اهمیت است. بنابراین با توجه به اهمیت موضوع سلامت روان جامعه و در نظر داشتن فرهنگ و ساختار ایرانی ـ اسلامی در خدمات ارائه شده در این بخش و دغدغه طراحان، ضمن تأیید کلیات طرح پیشنهاد می شود قانون تشکیل سازمان نظام روان شناسی و مشاوره جمهوری اسلامی ایران با توجه به برخی ملاحظات اساسی در کمیسیون های تخصصی بررسی و مواد (۳)، (۴) و (۷) و جزء «1» ماده (۳) قانون تشکیل سازمان نظام روان شناسی و مشاوره و دستورالعمل های ایجاد مراکز مرتبط با خدمات روان شناختی مورد اصلاح قرار گیرد.