تالاب ها به عنوان یکی از مهم ترین و باارزش ترین زیست بوم های طبیعی، دارای کارکردهای مختلف زیست محیطی و اثرات اقتصادی، بهداشتی، اجتماعی بر حوزه پیرامون خود هستند. متاسفانه در دهه های اخیر به علت رخداد نوسانات شدید اقلیمی و مدیریت نادرست منابع آبی کشور، اغلب تالاب های کشور با مشکل خشکی و تهدید بقا مواجه شده و علاوه بر از دست دادن کارکردهای زیستگاهی و مزایای اقتصادی(نظیر استفاده های تفرجگاهی)، به کانون های پراکنش گردوغبار تبدیل شده و مخاطرات جدی برای سلامت ساکنان پیرامون داشته است. باتوجه به این مسائل و پس از ابلاغ سیاست های کلی نظام در بخش محیط زیست از سوی مقام معظم رهبری، قانون حفاظت، احیا و مدیریت تالابهای کشور در اردیبهشت ماه سال 1396 تصویب گردید که در آن مقرر شده بود که ظرف شش ماه آئین نامه مربوطه توسط سازمان حفاظت محیط زیست تهیه و به تصویب هیات وزیران برسد. از همین روی هیات وزیران در بهمن سال 1397 (بعد از بیست ماه) آیین نامه مذکور را تصویب نمود. مطابق ماده 2 این آیین نامه دولت مکلف شد به منظور ایجاد هماهنگی در دستگاه های اجرایی ذی ربط و جلوگیری از خسارات ناشی از توسعه ناهماهنگ و ناپایدار بر تالاب ها و تضمین کارکرد پایدار تالاب ها، ستاد ملی هماهنگی و مدیریت تالاب های کشور به ریاست معاون اول رئیس جمهور تشکیل دهد. در این گزارش عملکرد این ستاد در مدت 4 سال پس از تشکیل مورد ارزیابی قرار گرفته است که مطابق نتیجه این بررسی، لازم است این ستاد و دبیرخانه آن فعال تر شده و عملکرد آن به صورت دوره ای به اطلاع عموم رسیده و مورد نقد خبرگان و ذی مدخلان قرار گیرد.