طرح «تأمین نیروی انسانی آموزش وپروش» با شماره ثبت 417 طرحی رو به جلو است که می تواند از سویی با بستن راه های غیرمرسوم جذب معلم و محدود کردن تأمین نیروی انسانی آموزش وپرورش به دانشگاه های فرهنگیان و تربیت دبیر شهید رجایی و آزمون های استخدامی ماده (۲۸) اساسنامه دانشگاه فرهنگیان و ماده (۲) اساسنامه دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی و از سوی دیگر با الزام به پیش بینی نیاز وزارت آموزش وپرورش در دوره های پنج ساله، ریل گذاری جدیدی را در حوزه هدف ایجاد نماید. هرچند در موادی همچون ماده (۲) به دلیل در نظر گرفتن ضریب 1/1 در آزمون استخدامی برای دارندگان سابقه همکاری با آموزش وپرورش، مغایر با تبصره «۲» مادهواحده «نحوه جذب منابع انسانی در مشاغل آموزشی و تربیتی وزارت آموزشوپرورش» مصوبه شورای عالی انقلاب فرهنگی است که بر شرایط برابر داوطلبان تأکید دارد. تبصره ماده (۳) نیز که براساس آن دولت مکلف به تأمین و استخدام نیروی انسانی آموزشی و پرورشی مورد نیاز وزارت آموزش وپرورش ظرف دو سال پس از ابلاغ این قانون شده است، ضمن آنکه با اصل شایسته سالاری و بند «10» اصل سوم (3) قانون اساسی مبنی بر «ایجاد نظام اداری صحیح و حذف تشکیلات غیرضرور» مغایر است و آموزش وپرورش را در سال های آتی که با کاهش جمعیت دانش آموزی مواجه است دچار چالش نیروی انسانی خواهد کرد، دارای بار مالی بوده و مغایر اصل هفتادوپنجم (75) قانون اساسی است. ماده (۴) نیز که مربوط به گزینش و استخدام بومی نیروی انسانی و تعیین شرایط استخدامی با لحاظ تراز نیروی انسانی است هرچند در کلیت مورد تأیید است، اما دارای نقطه ضعف عدم توجه به ردیف های استخدامی در انتقال نیروهاست که نیازمند اصلاح است. همچنین عدم تفکیک مسیر تأمین نیروهای اداری از نیروهای آموزشی از دیگر مشکلاتی است که با روح طرح در تضاد است. بر این اساس ضمن موافقت با کلیات، پیشنهاد اصلاحاتی جزئی در برخی مواد و اصلاح دقیق مواد (۲) و (۴) و حذف تبصره ماده (۳) و همچنین الحاق موادی جهت تفکیک جذب نیروهای اداری از آموزشی و الزام به بازنگری در طرح طبقه بندی مشاغل معلمان کشور وجود دارد.