قانون گذار در ماده (۱۱۲) قانون برنامه ششم توسعه به منظور جبران عقب ماندگی استان های مناطق عملیاتی دفاع مقدس دستگاه ها را مکلف به اقداماتی کرده و مزایای متعددی را برای این مناطق پیش بینی نموده است؛ از جمله اینکه در بندهای «ث» و «ج» ماده مذکور، سازمان برنامه و بودجه و سازمان اداری و استخدامی موظف شده اند؛ مزایا و فوق العاده هایی را برای شاغلان مناطق عملیاتی دفاع مقدس اعمال نمایند. علی رغم تصریح ماده مذکور، برخی از دستگاه ها با برداشت اشتباه و تفسیری متفاوت از خواسته قانون گذار، این ماده را به گونه ای اجرا نموده اند که طیف وسیعی از افرادی که مطابق نظر قانون گذار باید مشمول این ماده قرار می گرفتند از شمول آن خارج گردیده اند. از طرف دیگر هیئت عمومی دیوان عدالت اداری نیز در دادنامه شماره ۷۳۴ مورخ 1401/04/07 مقرر نموده است که مزایای موضوع بند «ث» ماده (۱۱۲) قانون برنامه ششم توسعه به شاغلانی قابل پرداخت است که در بازه زمانی 1359/6/31 لغایت 1367/5/27 در مناطق عملیاتی دفاع مقدس خدمت نموده اند و به افرادی که بعد از تاریخ های فوق استخدام شده اند، قابل پرداخت نیست. با عنایت به اجرای اشتباه ماده (۱۱۲) توسط دستگاه های اجرایی و همچنین برداشت خلاف خواسته قانون گذار و فلسفه وضع ماده مذکور، طرح دو فوریتی استفساریه ماده (۱۱۲) قانون برنامه ششم توسعه با شماره ثبت 831 در تاریخ 1401/6/30 تقدیم مجلس گردید.