مجلس شورای اسلامی حسب وظایف قانونی اش می تواند اثرات قابل توجهی بر امور مختلف کشور داشته باشد. بر اساس ماده (72) آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، یکی از این وظایف حل مشکلات حوزه های انتخابیه است. بر این اساس شناسایی و اولویت بندی مشکلات و میزان تأثیر گذاری آن ها در حوزه های انتخابیه و استان برای نمایندگان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در پژوهش حاضر ضمن معرفی اجمالی استان سیستان و بلوچستان، مشکلات مربوط به استان با سه شیوه به شرح زیر که هر یک تکمیل کننده شیوه قبلی است -به تفکیک حوزه های انتخابیه و کل استان مبتنی بر اسناد موجود، شناسایی و اولویت بندی شده است: 1. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در سطح استان. 2. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در اسناد. 3 اولویت های مشکلات استان بر مبنای «اعتبار اسناد» با روش رتبه بندی سلسله مراتبی (AHP) و وزن دهی اسناد مورد استفاده با استفاده از نرم افزار اکسپرت چویس (EXPERTCHOICE)، که شیوه ای جامع تر از شیوه های اول و دوم می باشد. بعد از رتبه بندی مشکلات از طریق سه شیوه بیان شده، می توان بیان کرد سه مشکل اول استان، بر اساس شیوه سوم که شیوه ای جامع تر است به ترتیب اهمیت عبارتند از: 1. مشکلات مواصلاتی و جاده ای؛ 2. نرخ بالای بیکاری؛ 3. کم آبی (آب شرب). دستهبندی کلان مشکلات در هر سه شیوه، به ترتیب اهمیت عبارتند از: 1. مشکلات مربوط به امور زیربنایی و تولیدی؛ 2. مشکلات اجتماعی-فرهنگی؛ 3. و در رتبه آخر مشکلات بخش مالی، بازرگانی و بودجه. نقش کمیسیون ها درخصوص مشکلات استان در هر سه شیوه تا حدودی متفاوت است، بدین جهت بر اساس ارزیابی این پژوهش، رتبه کمیسیون ها در ارتباط با نقش آن ها در خصوص مشکلات استان به ترتیب در شیوه سوم، عبارت است از: کمیسیون عمران، کمیسیون کشاورزی و کمیسیون اقتصاد. شایان ذکر است؛ در هر سه شیوه رتبه بندی، مشکلات تا حدودی مشابه بوده و در عناوین مهم تغییر قابل توجهی تقریبا ایجاد نکرده است. به عبارت دیگر می توان گفت که رتبه بندی فراوانی مشکلات در استان ها نسبت به رتبه بندی مشکلات بر اساس اهمیت در استان ها و همچنین رتبه بندی بر اساس اهمیت وزنی در استان ها تا حدودی مشابه بوده و نتایج تقریباً یکسانی را نشان می دهد.