مجلس شورای اسلامی حسب وظایف قانونی اش می تواند اثرات قابل توجهی بر امور مختلف کشور داشته باشد. بر اساس ماده 72 آیین نامه داخلی مجلس شورای اسلامی، یکی از این وظایف حل مشکلات حوزه های انتخابیه است. بر این اساس شناسایی و اولویت بندی مشکلات و میزان تأثیر گذاری آن ها در حوزه های انتخابیه و استان برای نمایندگان از اهمیت ویژه ای برخوردار است. در پژوهش حاضر ضمن معرفی اجمالی استان مازندران، مشکلات مربوط به استان شناسایی و با سه شیوه به شرح زیر که هر یک تکمیل کننده شیوه قبلی است -به تفکیک حوزه های انتخابیه و کل استان مبتنی بر اسناد موجود، اولویت بندی شده است: 1. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در سطح استان. 2. اولویت های مشکلات استان بر مبنای «میزان فراوانی مشکلات» در اسناد. را اولویت های مشکلات استان بر مبنای «اعتبار اسناد» با روش رتبه بندی سلسله مراتبی (AHP) و وزن دهی اسناد مورد استفاده با استفاده از نرم افزار اکسپرت چویس (EXPERTCHOICE)، که شیوه ای جامع تر از شیوه های اول و دوم می باشد. بعد از رتبه بندی مشکلات با سه شیوه پیش گفته، به طور کلی می توان گفت سه مشکل اول استان، در هر سه شیوه مشابه است و تفاوت نسبتا کمی در سهم مشکلات مشاهده می شود. این سه مشکل به ترتیب اهمیت عبارتند از: 1. مشکلات مواصلاتی و جاده ای بخصوص راه های روستایی و بین شهری؛ 2. کم آبی در حوزه کشاورزی و آب شرب؛ 3. ضعف در سیستم دفع فاضلاب شهری- دفع نامناسب پسماند و زباله. دستهبندی کلان مشکلات در هر سه شیوه، به ترتیب اهمیت عبارتند از: 1. مشکلات مربوط به امور زیربنایی و تولیدی؛ 2. مشکلات اجتماعی-فرهنگی؛ 3. و در رتبه آخر مشکلات بخش مالی، بازرگانی و بودجه. در ارتباط با نقش کمیسیون ها می توان بیان کرد؛ نقش کمیسیون ها در هر سه شیوه، به طور کلی تغییر قابل توجهی ایجاد نکرده است. بر این اساس، رتبه کمیسیون ها در ارتباط با نقش آن ها در خصوص مشکلات استان به ترتیب عبارت است از: کمیسیون کشاورزی با 42 درصد دارای بالاترین رتبه، بعد از آن کمیسیون عمران با 28 درصد دارای رتبه دوم و کمیسیون فرهنگی با 9 درصد، رتبه سوم را در میان مشکلات مربوط به کمیسیون ها دارا می باشد. به عبارت دیگر، رتبه بندی فراوانی مشکلات در استان نسبت به رتبه بندی مشکلات بر اساس اهمیت در استان و همچنین رتبه بندی بر اساس اهمیت وزنی در استان تا حدود زیادی دارای تشابه می باشد.