همان طور که از نام لایحه ارسالی دولت به مجلس شورای اسلامی مشخص و معلوم می شود این سند درواقع جهت تکمیل سند دیگری که نام کامل آن «موافقتنامه مربوط به همکاری در زمینه امنیت در دریای خزر» است منعقد شده است. موافقتنامه «مربوط به همکاری در زمینه امنیت در دریای خزر» در سال 1393 به تصویب مجلس شورای اسلامی رسیده است. با این توضیح باید خاطرنشان کرد که درک صحیح و کامل از پروتکل الحاقی در گرو وقوف کامل به سیاق موافقتنامه همکاری در زمینه امنیت در دریای خزر است. در بند «3» ماده (2) موافقتنامه همکاری در زمینه امنیت در دریای خزر این مسئله پیش بینی شده بود که تعامل طرف های موافقتنامه براساس برخی از اسناد ازجمله پروتکل های الحاقی به موافقتنامه انجام خواهد شد. شایان ذکر است ماده (2) موافقتنامه همکاری در زمینه امنیت دریای خزر، موضوعاتی را که کشورهای عضو باید در آنها همکاری داشته باشند را برشمرده است. یکی از این موضوعات، مبارزه با تروریسم است. پروتکل مورد بررسی درواقع متعاقب همین مسئله تهیه و تنظیم شده است. یکی از نکات خاصی که درخصوص موافقتنامه همکاری در زمینه امنیت در دریای خزر قابل ذکر است تعدد نهادهای ذی صلاح هریک از طرف های این کنوانسیون است. در همین راستا، پیشنهاددهنده این پروتکل در هیئت دولت یکی از همین نهادهای ذی صلاح یعنی وزارت کشور بوده است. لایحه مذکور در تاریخ 26/5/1398 در مجلس اعلام وصول شد و در تاریخ 22/10/1398 در کمیسیون مربوط با اصلاح مختصری در تبصره ماده واحده به تصویب رسید.