این گزارش مروری بر تاریخچه سنجش و پذیرش در کشور ایران داشته و اهم تغییرات سنجش و پذیرش ازجمله برگزاری اولین آزمون سراسری، نقش دانشگاه ها در پذیرش دانشجو، ورود سهمیه ها به پذیرش و ورود مجلس شورای اسلامی به سنجش و پذیرش دانشجو را مورد توجه قرار داده است. پس از آن عمده مشکلات و آسیب های ناشی از سنجش و پذیرش آمده است. باید اذعان داشت همه مشکلات مبتلا به سنجش و پذیرش در ایران صرفاً ناشی از ابزار سنجش(کنکور) و یا نظام سنجش و پذیرش نیست، بلکه این مسئله خود معلول عوامل و متغیرهای دیگری است. در یک دسته بندی کلی عوامل تأثیرگذار بر سنجش و پذیرش در ایران به دو دسته عوامل بیرونی و درونی نظام سنجش و پذیرش تقسیم بندی شده اند. از جمله مهم ترین عوامل بیرونی تأثیرگذار بر نظام سنجش و پذیرش عبارتند از: نظام نامتوازن پرداخت حقوق و دستمزد رسته و رشته های مختلف شغلی، بیکاری فارغ التحصیلان دانشگاهی در اغلب رشته ها (حدود 50 درصد از دانش آموختگان رشته های فنی و مهندسی، هنر، کشاورزی و دامپزشکی، علوم پایه و علوم انسانی بیکار هستند.) و فشار خانواده ها بر جوانان در توجه به رشته های خاص، مدرک گرایی مبتنی بر مدارک دانشگاهی به دلیل نظام استخدام بر محوریت مدرک دانشگاهی و نه مهارت محوری، نظام اشتغال و ارزشگذاری مشاغل(غالب بودن اشتغال دولتی و کارمند محوری)، فرهنگ کسب وکار در کشور و مکانیسم های بازار و اقتصاد کشور، ضعف نظام کارآفرینی و فرایندهای ناقص نظام بیمه و رفاه اجتماعی همه مشاغل و تبلیغات آموزشگاه ها، مؤسسات و انتشارات کنکوری. همچنین، از مهم ترین عوامل درونی نظام سنجش و پذیرش می توان تنوع و چندگانگی نهادهای متولی سنجش و پذیرش، پایین بودن کیفیت ابزارهای سنجش (کنکور و سابقه تحصیلی) و وجود سهمیه های متنوع و متعدد در پذیرش دانشجو را نام برد.