خط مشی گذاری عمومی تدبیر دولت ها در برابر مسائل عمومی جامعه است. به علت اهمیت اثر اتخاذ تصمیم های مناسب و مؤثر توسط دولت در برابر مسائل عمومی، علم خط مشی گذاری عمومی به عنوان موضوعی میان رشته ای توسعه یافته است و تلاش های فراوانی در راستای بالا بردن کیفیت تصمیم گیری و خط مشی گذاری ها انجام شده است. خط مشی گذاری مبتنی بر شواهد و استفاده از مدل سازی و شبیه سازی در مراحل مختلف خط مشی گذاری عمومی نمونه ای از این تلاش هاست. در این گزارش به دنبال بررسی دقیق تر جایگاه، اهمیت و دستاورد استفاده از مدل سازی مبتنی بر شبیه سازی در راستای ارتقای کیفیت خط مشیگذاری ها و تدوین قوانین هستیم. در این راستا سه رویکرد اصلی مدل سازی مبتنی بر شبیه سازی بیان و مقایسه می شود. استفاده از شبیه سازی در مسائل قانونگذاری و خط مشی گذاری می تواند دستاوردهای فراوانی داشته باشد. برای مثال می توان به کاهش هزینه های اقتصادی و اجتماعی تصمیم های پیش بینی نشده، استفاده از نظرات و تجربیات افراد مختلف و دستاوردهای برنامه های اجرا شده قبلی، پیش بینی رفتار عامل های مختلف مؤثر بر مسئله و پیامدهای احتمالی تصمیم ها، توانمندسازی قانونگذاران در مواجهه با آثار پیش بینی نشده اقدامات، ایجاد سرمایه اجتماعی در قانونگذاری ها از طریق ارائه اطلاعات مناسب به جامعه و ذی نفعان در رابطه با پیامد تصمیم ها، جلوگیری از اخذ تصمیم ها و قانونگذاری های شتاب زده و جناحی، تسهیل فرایند تصمیم گیری در مسائل عمومی و... اشاره کرد؛ بنابراین در پایان گزارش رهنمودهای سیاستی در راستای بهره گیری از شبیه سازی در مراحل مختلف قانونگذاری با هدف ارتقای کیفیت قوانین در مجلس شورای اسلامی پیشنهاد خواهد شد.