اظهارنظر کارشناسی درباره: «طرح تدریس ادبیات زبان های محلی و قومی در مدارس کشور موضوع اصل (۱۵) پانزدهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران»
دوره 32، شماره 12، اسفند 1403 شماره مسلسل:20466
https://doi.org/10.22034/report.mrc.2025.1404.32.12.20466
محمدصادق عبداللهی کرمانی
چکیده اجرایی سازی اصل (۱۵) پانزدهم قانون اساسی از جمله مواردی می باشد که در ۴ دهه گذشته همواره مسئله قانون گذاری و سیاست گذار بوده است و هر چند موفقیت هایی در حوزه آموزش عالی برای اجرای این اصل بدست آمده است اما به دلیل عدم تعیین سازوکار اجرایی سازی در آموزش وپرورش کماکان به شکل کامل اجرا نشده است. که طرح حاضر به دنبال ایجاد چنین سازوکاری است. با توجه به تأکید قانون اساسی و امتیازاتی که تصویب این طرح در تقویت هویت های فردی، هویت ملی، حفظ امنیت ملی و جلوگیری از فراموشی و نابودی فرهنگ ها و زبان های بومی و محلی دارد، کلیت طرح مورد تأیید است. البته تصویب و اجرای این طرح نیازمند رعایت ملاحظات و ظرافت هایی است که در صورت عدم رعایت آن موجب خواهد شد که نتایجی کامل عکس حاصل شود. از اصلی ترین این ملاحظات می توان به لزوم محوریت زبان فارسی و ممانعت از تضعیف آن و همچنین رعایت تناسب تدریس ادبیات های محلی و قومی و آموزش فرهنگ (هنرها و آیین و رسوم) اقوام و محلات با زبان فارسی اشاره کرد. هر چند که در متن طرح پیشنهادی با الزام به تألیف و تدریس کتاب ها و آموزش ها به زبان فارسی و استفاده از ظرفیت فرهنگستان های زبان و ادبیات فارسی و هنر و سپردن وظیفه تألیف کتب درسی به سازمان پژوهش و برنامه ریزی درسی تلاش شده است که این ظرافت ها تا حد بسیاری ملاحظه شود. در کنار این برخی اصلاحات در متن طرح می تواند به تقویت طرح کمک کند که در این گزارش بدان پرداخته شده است.